الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )
372
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي )
موجودات به رحمت خاص خويش مرا ممتاز گردانيدهاى ( و به مقام خلافت و امامت بر خلق ، مرا برگزيدهاى ) و احسانت را نسبت به من كامل كردهاى ، آن قدر لطف كردهاى كه من از شكر آنها عاجزم و اگر لطف و احسان تو نبود من هرگز به اين مرحله از كمال نرسيده بودم و به اصلاح نفسم موفّق نمىشدم لكن تو از ابتداى خلقتم در حقم احسان فرموده و در تمام امورم به حد كافى روزى دادهاى و مشقّات بلاها را از من بر طرف ساختهاى و قضا و قدر ناگوار را از من دور كردهاى . ( 1 ) پس خدايا چه بسيار بلاهاى پررنج و مشقّت را از من دور ساختهاى و چه بسيار نعمتهاى كامل را به من عطا كردهاى و بدان وسيله چشم و دلم را روشن ساختى و چه بسيار عنايتهاى خاصهء تو كه در نزد من است ، خدايا تو اى آن كه در وقت بيچارگى و درماندگيم دعايم را اجابت فرمودى و از لغزشهايم درگذشتى و حق مرا از دشمنانم كه به من ظلم كردند ، گرفتى . خداوندا هر وقت از تو درخواستى كردم هرگز تو را بخيل و ممسك نيافتم بلكه تو را بخشنده و كريمى ديدم كه دعايم را مستجاب كردى و هر چه خواستم به من عطا فرمودى و چنان يافتم كه نعمتهايت را بيش از حد استحقاقم به من دادى و در هر شأنى از شئونم و در هر زمانى از دوران زندگيم هر چه لازم بود به من دادى ، پس تو در نزد من بسيار محبوب و شايستهء ستايشى و بسى شايان تعظيمى ، من احسان تو را به جان و با زبان و عقل خود سپاس مىگويم چنان حمد و سپاسى كه شايستهء ذات مقدس تو باشد و باعث خشنودى تو گردد ، خداوندا مرا از قهر و غضبت نجات ده ، اى آن كه تو تنها پناهگاه منى وقتى كه از هر جا واماندهام و اى كه از لغزشهاى من مىگذرى در حالى كه اگر پردهپوشى تو نبود ، من ميان مردم رسوا مىشدم و اى خدايى كه با نصرت و يارى خويش مرا تأييد كردى و اگر كمك تو نبود من در مقابل فشار زندگى و مشكلات مغلوب مىشدم . و اى آن كه بر گردن شاهان خودسر جهان يوغ مذلّت مىگذارى و آنها با